مستند «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی، تنها روایت زندگی یک بازیگر مشهور نیست، بلکه سندی اجتماعی و تاریخی از یکی از پرچالش‌ترین مقاطع معاصر ایران به شمار می‌رود. وان ایکس بت

مصاحبه ترانه علیدوستی با پگاه آهنگرانی

این اثر با نگاهی انسانی و بی‌پرده، زندگی ترانه علیدوستی را در بستر اعتراضات سه سال اخیر بررسی می‌کند و نشان می‌دهد چگونه یک چهره هنری از مرکز توجه جشنواره‌های جهانی، به سوژه فشارهای امنیتی و اجتماعی بدل می‌شود. مستند، مرز میان سینما و کنشگری مدنی را به‌روشنی به تصویر می‌کشد.

مستند ترانه علیدوستی پگاه آهنگرانی

در بخش مهمی از مستند، علیدوستی از تصمیم آگاهانه‌ای سخن می‌گوید که پس از کشته‌شدن مهسا امینی گرفت؛ تصمیمی که مسیر زندگی حرفه‌ای و شخصی‌اش را تغییر داد.

انتشار تصویر بی‌حجاب و اعتراض علنی به اعدام محسن شکاری، نقطه عطفی بود که به بازداشت او انجامید. روایت بازداشت در منزل، مقابل چشمان دختر خردسالش، یکی از تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های این گفتگو است که هزینه‌های انسانی این تصمیم را عیان می‌کند. سایت شرط بندی

فیلم ترانه علیدوستی و پگاه آهنگرانی

علیدوستی در گفتگو با پگاه آهنگرانی، برای نخستین‌بار جزئیات روزهای حبس انفرادی را بازگو می‌کند؛ روزهایی آمیخته با اضطراب، تنهایی و فشار روانی شدید.

این تجربه، فصل تازه‌ای در زندگی او رقم می‌زند و تأثیرات عمیقی بر روح و روانش بر جای می‌گذارد. مستند با پرهیز از اغراق، این بخش را به‌عنوان نمادی از وضعیت بسیاری از معترضان آن دوره مطرح می‌کند.

ترانه علیدوستی و پگاه آهنگرانی

یکی از افشاگرانه‌ترین بخش‌های مستند، صحبت علیدوستی درباره ابتلا به یک بیماری خودایمنی حاد است. بیماری‌ای که باعث آسیب‌های جدی پوستی و دوری طولانی‌مدت او از فضای عمومی و فعالیت هنری شد. او این بیماری را بی‌ارتباط با فشارهای عصبی، استرس بازداشت و حذف شغلی نمی‌داند. تصویر ارائه‌شده از این بازیگر، چهره‌ای متفاوت از ستاره همیشگی سینماست؛ انسانی آسیب‌دیده اما مقاوم.

ترانه علیدوستی به روایت پگاه آهنگرانی 

مستند «ترانه» نشان می‌دهد که کنار گذاشته‌شدن علیدوستی از سینما، تصمیمی فردی یا مقطعی نیست، بلکه بخشی از سیاست گسترده‌تر حذف هنرمندان منتقد پس از وقایع پاییز ۱۴۰۱ است.

او از تبعیدی ناخواسته از حرفه‌ای می‌گوید که سال‌ها برای آن تلاش کرده بود. با این حال، تأکید می‌کند که ایستادن در کنار مردم و ارزش‌های مدنی، برایش معنایی فراتر از هر نقش سینمایی داشته است.

ترانه علیدوستی از دیشب در صدر افکار عمومی است

این مستند به‌خوبی نشان می‌دهد که جنبش «زن، زندگی، آزادی» چگونه معادلات پیشین را تغییر داد و هنرمندانی را که پیش‌تر صرفاً در چارچوب هنر تعریف می‌شدند، به کنشگرانی اجتماعی تبدیل کرد. علیدوستی در این روایت، نماینده نسلی از هنرمندان است که سکوت را نپذیرفتند و برای مواضع خود، هزینه‌هایی چون زندان، بیماری و حذف شغلی را پذیرفتند.